Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009

Γιώργος Παπανδρέου - Τι πραγματικά πιστεύει ;


Ο πολιτικός οφείλει να μην κρύβεται από το λαό

Εμείς οι πολίτες αποφασίζουμε για το ποιός μας εκπροσωπεί, και το δηλώνουμε με την ψήφο μας. Αποφασίζουμε εάν θέλουμε ή δεν θέλουμε να μας εκπροσωπεί ένας πολιτικός με κριτήριο τις θέσεις και τις απόψεις του.

Γι' αυτό δεν είναι σωστό ένας πολιτικός να εκφράζει τις πραγματικές απόψεις του με μισόλογα και υπεκφυγές. Δεν είναι έντιμο ένας πολιτικός να μην αποκαλύπτει τις πραγματικό θέσεις του, όταν μάλιστα αυτές οι θέσεις αφορούν θεμελιώδη ζητήματα. Και ειδικά, όταν συγκρούονται ριζικά με τις καταβολές, τις πεποιθήσεις και τα σύμβολα μας. Οταν ο πολιτικός ενστερνίζεται απόψεις που είναι αντίθετες με τη συλλογική συνείδηση, τότε ο πολίτης είναι αναγκασμένος να του αρνείται την υποστήριξη του. Στις σελίδες που ακολουθούν «ανθολογώ» τις απόψεις του κ. Γιώργου Παπανδρέου, στηριγμένοι στα λόγια (ή, ακριβέστερα, τα μισόλογα) του ιδίου και των οικείων του. Χρησιμοποιώ μόνον δημοσιευμένα στοιχεία και, κυρίως τα λόγια του ιδίου του ανθρώπου που θέλει να μας κυβερνήσει. Επειδή δεν έχω άμεση γνώση, δεν υιοθετώ εδώ τα - πράγματι συγκλονιστικά - στοιχεία, τα οποία δημοσίευσε το περιοδικό «ΑΝΤΙ» στο τεύχος του της 9ns Ιανουαρίου 2004 και που ευθέως» συνδέουν τον Γιώργο Παπανδρέου με την οικονομική διαπλοκή. Ούτε αναφέρομαι στις αντιχριστιανικές Θρησκευτικές πεποιθήσεις της μητέρας του, οι οποίες, αν και συζητούνται ευρέως, δεν τεκμηριώνονται με ομολογίες της ιδίας της «Αγίας» Οικογένειας. Αλλά και τα στοιχεία που βρήκα αρκούν με το παραπάνω... Είναι αναφαίρετο δικαίωμα καθενός να πιστεύει ό,τι θέλει. Είναι, όμως, και δικό μας δικαίωμα να μη θέλουμε να μας κυβερνούν πολιτικοί που αρνούνται να μας δείξουν το πραγματικό τους πρόσωπο. Και να αποφασίζουμε να μην τους δώσουμε την ψήφο μας. Γιατί, τελικά, όσα συνεπάγονται οι απόψεις ενός πολιτικού, μας επηρεάζουν όλους.

Εκ πεποιθήσεως άθεος!

Σε βιβλίο με συνεντεύξεις της, το οποίο εκδόθηκε σε ανύποπτο χρόνο, η πρώτη σύζυγος του Γιώργου Παπανδρέου, Εύα, σημειώνει για αυτόν ότι είναι ένας «εκ πεποιθήσεως άθεος». (Πηγή: Η Εύα Γεωργίου Παπανδρέου Αποκαλύπτει», σελ. 17)

Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα:

«Κάποια μέρα βέβαια έμαθε και το Καστρί ότι ο Γιώργος και η Εύα είχαν κάνει πολιτικό γάμο στο Λονδίνο. Εδώ, όμως, ήταν Ελλάδα και καθώς το νεαρό ζευγάρι άρχιζε σιγά σιγά να αποκτά τον δικό του κύκλο, ανέκυψε εκ των πραγμάτων η ανάγκη να γίνει και θρησκευτικός γάμος... Αυτό δημιουργούσε ψυχολογικό πρόβλημα για την Εύα, πολύ περισσότερο όταν σκεφτόταν ότι θα γινόταν μητέρα... Εθεσε λοιπόν στο Γιώργο θέμα θρησκευτικού γάμου. Και τότε βρέθηκε μπροστά σε μια οδυνηρή έκπληξη. Ο Γιώργος Παπανδρέου της δήλωσε ορθά κοφτά ότι σε καμία περίπτωση δεν είχε σκοπό να κάνει θρησκευτικό γάμο γιατί, όπως της είπε, ήταν εκ πεποιθήσεως άθεος... αμέσως μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία ο πατέρας του θα περνούσε το νόμο για την αναγνώριση του πολιτικού γάμου και θα λυνόταν το πρόβλημα».

Ο Γιώργος Παπανδρέου, λοιπόν, είναι εκ πεποιθήσεως άθεος. Αυτό διαφαίνεται και από διάφορες δηλώσεις που έχει κάνει κατά καιρούς.

Ομως, δεν το ομολογεί ανοικτά και προσπαθεί να συγκαλύψει την αδιαφορία του για εθνικές συλλογικές πεποιθήσεις που είναι βαθιά ριζωμένες στη συνείδηση των πολιτών. Προσπαθεί να κρύψει την αδιαφορία κι απ' ό,τι φαίνεται, την άρνηση του, για την Ορθοδοξία και το Εθνος.

Πώς ζητά να του εμπιστευτούμε το μέλλον της χώρας μας και των παιδιών μας; Πώς ζητά να εναποθέσουμε στα χέρια του την πολιτισμική μας ταυτότητα;

Πολέμιος της Εκκλησίας και της θρησκευτικότητας

«Η ταύτιση του Κράτους με την Εκκλησία στην Ελλάδα και ιδιαίτερα ο συγκεντρωτισμός στο χώρο της Παιδείας, έχει δημιουργήσει ένα πολιτιστικό μονοπώλιο στη χώρα μας. Αυτό το μονοπώλιο, ουσιαστικά, δεν επέτρεψε να τεθεί υπό το φως της καθημερινής κριτικής και συστηματικής έρευνας τόσο η Εκκλησία όσο και η Παιδεία μας». (Συνέντευξη στην εφημερίδα «Τα Νέα», 3/1/2004).

Είναι σαφές ότι ο Γιώργος Παπανδρέου έχει στο στόχαστρο την Εκκλησία κι ότι επιθυμεί το διαχωρισμό της Παιδείας από την Ελληνοχριστιανική παράδοση. Απώτερος σκοπός: να καταργήσει το μάθημα των θρησκευτικών και την προσευχή από τα σχολεία.

Και γενικότερα: στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, να εμποδίσει κάθε μορφής δημόσια εκκλησιαστική παρουσία, όπως άλλωστε επιτάσσει και το Σύνταγμα της Αμερικής.

Θέμα των ταυτοτήτων. Δηλαδή, είναι αναφανδόν υπέρ της κατάργησης της αναγραφής του θρησκεύματος. Αλλά προσπαθεί να υποβάθμισα το ζήτημα: «Είναι λάθος να θεωρούν (οι εκκλησιαστικοί ηγέτες) ότι η κατάργηση της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες θα έχει οποιαδήποτε αρνητική επίπτωση για την Ορθοδοξία». (Συνέντευξη στην εφημερίδα «Το Βήμα», 2/9/2001).

Μιλάει αόριστα, για να μην αντιληφθούν οι πολίτες τις πραγματικές του θέσεις.

«Συμμετοχική Δημοκρατία»;

Ο υπέρμαχος της «συμμετοχικής δημοκρατίας» κ. Παπανδρέου αντιτάχθηκε σφόδρα στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για τις ταυτότητες, παρότι αυτό το ζήτησαν με την υπογραφή τους 3.000.000 Ελληνες. Από την άλλη, θέλει κομματικό «δημοψήφισμα» - παρωδία, όταν είναι ο μόνος υποψήφιος και ψηφίζουν μόνο οι οπαδοί του. Η συμμετοχή, φαίνεται, είναι καλή μόνο όταν συμφέρει τον εκκολαπτόμενο αρχηγό...

Υποστηρικτής της χυδαιότητος και αρνητής των εθνικών και θρησκευτικών συμβόλων, στο όνομα της «τέχνης»

Ο Γιώργος Παπανδρέου τάχθηκε υπέρ του προσβλητικού και χυδαίου «έργου τέχνης» της έκθεσης «OUTLOOK». Εύκολη δικαιολογία; «Πιστεύω ότι ως Πολιτεία εμείς πρέπει να υποστηρίζουμε την έννοια της ελευθερίας της έκφρασης σε κάθε περίπτωση».

(Συνέντευξη στην εκπομπή του Αλ. Παπαχελά, «Φάκελοι», 18/12/2003)

Με πρόφαση την προστασία της ελευθερίας της έκφρασης, αντιτίθεται στην Ελληνορθόδοξη παράδοση. Προβάλλει και στηρίζει κάτι το οποίο προσβάλλει την αισθητική όλων των Ελλήνων πολιτών, πέρα από θρησκεύματα και ιδέες, και θίγει βάναυσα τα μεγάλα θρησκευτικά και εθνικά σύμβολα, με τα οποία, καλως ή κακως, ταυτίζεται η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων. Πολύ βολικά για τον ίδιο και την κυβέρνηση του, ξεχνά ότι η «ελεύθερη έκφραση», για την οποία κόπτεται, δεν μπορεί να γίνεται με λεφτά του φορολογουμένου.

Το υστέρημα του Ελληνα πολίτη δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για να υβρίζονται τα σύμβολα του, όπως έγινε στην επιχορηγούμενη από το κράτος έκθεση «OUTLOOK».

Η «Αγία» Οικογένεια και εμείς οι «οπισθοδρομικοί»

Ο αδελφός του Γιώργου Παπανδρέου, Νίκος, αποκαλύπτει τι πραγματικά πιστεύει η οικογένεια, χαρακτηρίζοντας όσους αντιτάχθηκαν στην πανάκριβα πληρωμένη από τον φορολογούμενο πολίτη χυδαιότητα του «OUTLOOK» ως «οπισθοδρομική κομπανία». (Πηγή: εφημερίδα «Η Αξία», 3 Ιανουαρίου 2004)

Με άλλα λόγια, για την «Οικογένεια» η Ελληνορθόδοξη παράδοση, αλλά και ο απλός σεβασμός των συμβόλων της πλειοψηφίας, αποτελεί απόδειξη «οπισθοδρομικότητας».

Η Εκκλησία, ο ελληνικός λαός, όσοι πιστεύουμε και υπηρετούμε την Ελληνορθόδοξη παράδοση, είμαστε «οπισθοδρομική κομπανία». Δεν έχουμε δικαίωμα να μιλάμε και να εκφραζόμαστε. Η Δυναστεία Παπανδρέου δεν αρκείται να άρχει κληρονομικά δικαίω. θέλει, επιπλέον, να μας βάλει στο περιθώριο και να μας αφαιρέσει το δικαίωμα να εκφράζουμε την άποψη μας, συγκαλύπτοντας τις πραγματικές της προθέσεις πίσω από τη μάσκα της δήθεν «προοδευτικότητας» και της προάσπισης της ελευθερίας της έκφρασης.

Ευθανασία

Η ευθανασία δεν είναι αποδεκτή από την Εκκλησία, ούτε από την ελληνική κοινωνία. Ταίριαζα, ίσως, στην προτεσταντική νοοτροπία της Ολλανδίας, αλλά είναι ασύμβατη με την παράδοση μας, που αντιμετωπίζει το κάθε άτομο ως πρόσωπο και σέβεται την ανθρώπινη ζωή. Ο Γιώργος Παπανδρέου, όμως, επιμένει «εκσυγχρονιστικά»: «Η ευθανασία είναι μια υπόθεση που θα πρέπει να κριθεί ξανά από τη σύγχρονη κοινωνία». (Πηγή: εφημερίδα «Βήμα», 17/12/2000)

Ναρκωτικά

Ο Γιώργος Παπανδρέου υπερασπίζεται «τη δυνατότητα του χρήστη κάνναβης να καλλιεργεί στο σπίτι του μία μικρή ποσότητα για δική του μόνο χρήση». (Πηγή: περιοδικό «ΚΛΙΚ» αρ. 122, έτος 1997)

Ομως, τα ναρκωτικά σκοτώνουν την ελευθερία του πνεύματος. Τα λεγόμενα μαλακά ναρκωτικά είναι το σκαλοπάτι που οδήγα στα σκληρά. Δεν έχουμε δικαίωμα να αφήσουμε τις επόμενες γενεές να χαθούν σε ένα κόσμο χωρίς επιστροφή.

Η χώρα μας έχει σήμερα υπουργό Εξωτερικών έναν άνθρωπο που, όντας βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, ταξίδεψε στο Λονδίνο προκειμένου να ανανεώσει το αμερικανικό του διαβατήριο και να μη χάσει την ξένη υπηκοότητα. Τα γεγονότα περιγράφονται στο προαναφερθέν βιβλίο της πρώην συζύγου του, Εύας.

(Πηγή: «Η Εύα Γεωργίου Παπανδρέου Αποκαλύπτει», σελ. 35)

Οι απόψεις του Γιώργου Παπανδρέου για τις μειονότητες προκαλούν το κοινό αίσθημα και θέτουν τις βάσεις για την αμφισβήτηση της ελληνικότητας της Θράκης:

«Εάν δεν αμφισβητούνται τα σύνορα, ποσώς με ενδιαφέρει εάν ο ένας λέγεται μουσουλμάνος ή Τούρκος, Βούλγαρος ή Πομάκος». (Συνέντευξη στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» 8/01/2004)

Δεν είναι δυνατόν να αποδεχθούμε την παραβίαση των συνθηκών που προσδιορίζουν με ακρίβεια τη θέση και την ταυτότητα των μειονοτήτων. Δεν μπορούμε να δεχθούμε καμία αλλαγή που να υποθηκεύει το μέλλον των παιδιών μας και να αμφισβητεί την ακεραιότητα των συνόρων της χώρας μας. Πόσο μάλλον, όταν Ελληνες έχουν εκδιωχθεί από τόσες αλησμόνητες πατρίδες. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε τα ίδια φαινόμενα στη Θράκη μας.

Giorgos Παπανδρέου: ο μοναδικός Ελληνας πολιτικός που έφθασε στο σημείο να καταθέσει στεφάνι στον σφαγέα των Ποντίων Κεμάλ Ατατούρκ. Στέφανος τιμής στον υπεύθυνο μιας γενοκτονίας, από έναν άνθρωπο που μας εκπροσωπούσε διεθνώς και τώρα θέλει να μας κυβερνήσει...

Αγαπητοί φίλοι,

Στο σύντομο αυτό άρθρο προσπάθησα να φέρω στο φως το κρυφό πρόσωπο του Γιώργου Παπανδρέου, αυτό που δεν μας δείχνουν οι τηλεοπτικές κάμερες του συστήματος που κατασκευάζει την «εικόνα» του μέχρι χθες «επιφανούς απόντα» της πολιτικής μας σκηνής.

To έκανα πιστεύοντας ότι ο κ. Παπανδρέου «εδοξάσθη κρυπτόμενος, αλλά θα απογυμνωθεί εμφανιζόμενος». Δημοσιεύω αυτό το άρθρο από αγωνία. Αγωνία για την πατρίδα και τα σύμβολα της, για την Ορθοδοξία, για τον Ελληνισμό και τη συνέχεια του. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον εκλεκτό της παγκοσμιοποίηση να κυβέρνησα τον τόπο, απλά και μόνο για να μπορέσει το ΠΑΣΟΚ να γαντζωθεί στην εξουσία. Πρέπει να πούμε «όχι» στον Γιώργο Παπανδρέου, γιατί είναι αδιανόητο ένας ηγέτης της χώρας να περιφρονά τόσο βαθιά τις αξίες του πολιτισμού και των ανθρώπων της.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου